Must-try sa Gwangjang Market: Glutinous Rice Twisted Doughnut (Kkwabaegi)

Isinalin mula sa orihinal na Korean.

Nasagot na rin sa wakas ang pagtataka ko!! Mga kaibigan!! Madalas akong napapadpad sa Jongno dahil sa trabaho.

Ang Gwangjang Market sa Seoul ay isa sa mga karaniwang hintuan sa isang Seoul trip — nakapasyal na ba kayo? Nabalitaan ko lang ito noon; ang unang tunay na bisita ko ay nitong Disyembre, sa taglamig. At ano ba ang laging ikinatataka ko? Gaya ng makikita sa larawan sa itaas…

Tadaa!! Ano ba ang tinda ng tindahang ito? Glutinous rice twisted doughnut — kkwabaegi! Hindi ba’t masarap na pakinggan pa lang ang pangalan? Oo, oo — siyempre, pamilyar na pamilyar na tayo sa lasang ito. Pero gaya ng sabi nila, walang dalawang pulang o pink na lipstick sa mundo ang eksaktong magkapareho. Marami ang nagtitinda ng glutinous rice kkwabaegi, pero sa palagay ko magkaiba ang lasa ng bawat isa.

Tuwing nagmamaneho ako sa harap ng Gwangjang Market, nakikita ko ang napakahabang pila mula sa pasukan ng palengke. Wala namang mapagparadahan, kaya tuwing dumadaan ako ay dala-dala ko ang pagtataka. Tapos ngayon, biglaan akong napa-Jongno ng gabi. Pagkatapos ng trabaho, sa wakas ay nakalakad ako papuntang Gwangjang Market para sa simpleng hapunan.

Sa totoo lang, pumunta ako dahil gusto kong malaman kung bakit may mahabang pila sa pasukan, pero nang ako na ang pipila, nahirapan ako sa isip. Hindi naman ako ganito noon, pero ngayon kapag mahaba ang pila, ni-skip ko na at doon na lang ako sa ibang tindahan — maliban kung talagang gustong-gusto ko o pagsisisihan kong hindi natikman.

Mukhang tumatanda na ako^^:: Gaano man kasarap… pare-pareho lang naman siguro, kaya skip!

Ngayon din, nakita ko ang mahabang pila at tiningnan ko ang menu — tapos sa harap mismo ng tindahang iyon, may isang lola na nagtitinda ng kaparehong glutinous rice kkwabaegi… Napakacute ng ngiti at maliit lang ang katawan ng lola, at kaparehong presyo ang tinda niyang glutinous

rice kkwabaegi. Sabi niya kalalabas lang, at kumakain din siya dahil masarap, at may mabait na ngiti ng lola ay tinanong niya kung ilan ang gusto ko — paano naman ako hindi bibili…… haha. Hanggang doon, akala ko pa rin ay kasama siya sa tindahang may mahabang pila sa tabi. Kaya naisip ko, ah, ganito na pala ang paraan ngayon para hindi makasingit ang kakumpitensya, at bumili ako ng apat¹. Malalaki rin sila.

Pero masarap talaga. Ang lasang alam na natin ang mas nakakatakot haha. Mas mura ba kaysa sa iba? Sa akin, mura ang pakiramdam. Ngayong tinitingnan ko ang larawan, gusto ko na naman. Tamang-tama ang chewiness, at eksakto rin ang consistency ng kuwarta… Wala sa larawan ang pangalan ng tindahan, pero sa pagkakatanda ko ay Yun Sisters mugwort? glutinous rice kkwabaegi
? Sigurado naman ako sa Yun Sisters… Ang isang panghihinayang: wala ni isang walang asukal.

Habang kumakain, pinagpag ko talaga ang asukal hangga’t kaya. Pero ganoon pa man, sobrang sarap. Sa meryendang ganito, hindi sapat ang isa, tama? Hindi lang ako ganito, ‘di ba? Haha. Kung susundin ko lang ang instinct ko, kaya kong kumain ng 5–7 sa isang upuan… Baka may mabigla sa mga nagbabasa nito haha. Sabi nga, kahit sapatos kapag pinirito ay masarap — at ito pa ay piniritong harina, kaya isipin mo kung gaano kasarap… hehe.

Talagang parang walang piniritong harina na hindi masarap… Pero kalimutan na ang diet — para sa kalusugan, dapat magtimpi, tama? Haha. Ang totoo, hindi lang ito ang kinain ko nang araw na iyon….

Ang kkwabaegi ay appetizer lang… siya ang nagbuhay ng gana ko. At ang sumunod na pagkain ay harina rin, at piniritong harina pa^^::

Curious ka ‘no? Kapag curious, limang daang wo…… hindi mo siguro alam ang biro na ito, luma na kasi haha. Anyway, bukas ay ipapakilala ko ang isa pang espesyalidad ng Gwangjang Market at ang hapunang kasama nito.

Madalas ba kayong mamalengke sa traditional market sa lugar ninyo? Sabihin n’yo sa akin ang pangalan ng palengkeng pinupuntahan n’yo — at ang meryendang laging binibili n’yo doon. Malay natin? Baka sumulpot ako!^^