Pagkain sa Cheonggyecheon: Cream Doughnut ng Abebe Bakery sa Seoul

Isinalin mula sa orihinal na Korean.

Ah~~~ lampas hatinggabi na ngayon… at sa pagtingin sa litratong ito, gusto ko na naman kumain.. (huhu) Sa totoo lang, hindi ko alam ang panaderyang ito.. Habang dumadaan ako sa harap nito

nakita ko ang pila ng mga naghihintay at naisip ko, ano kaya ito? Sikat ba ang lugar na ito? Pero bakit hindi sa Gangnam o sa iba pang usong lugar — bakit sa Jongno, at sa tahimik pang bahagi sa likod?

Iyon ang naisip ko habang paulit-ulit akong dumaraan doon, haha. Pagkatapos, sa blog ng isang kakilala ay nakatambad ang tinapay na ito.. hehe. Ah~~ sikat pala itong panaderya.. kailangan kong

tikman kahit isang beses.. Pinapangarap ko pa lang nang may lakad ako sa Jongno.. Nagpark ako at naglakad papunta roon

at nagkataong nadaanan ko ang lugar na ito. Pabrika pala. Dito siguro ginagawa ang mga ito, haha.

Lampas sa pabrika ng tinapay at lampas sa bus stop ng Cheonggye 5-ga, may nakahandang linya ng paghihintay sa labas — hindi police line, kundi pila. Hapon noon ng karaniwang araw, at

buti na lang nakapasok agad ako nang hindi nagpila.. at nakilala ko ang masasarap na cream doughnut na ito, haha. Ay, nagugutom ako.. sa tingin pa lang, dama mo na ang creamy, hindi ba?

Pinigil ko ang sarili ko at lima lang ang binili ko.. Sobrang punô ng kremang ito sa loob kaya kahit isa ay may bigat na. Unang beses kong bumili, kaya ang mga bestseller lang ang kinuha ko.

Nagpapadala rin pala sila sa buong bansa sa pamamagitan ng Baemin.. hindi na kailangang pumunta pa ng Jongno at maghintay!!

Ang dali na talaga ng buhay ngayon.. kahit sabi nila, kapag ganito ang sinasabi mo ay.. matanda na raw.. hahaha

Naiihi ako, kaya umakyat ako sa tindahan sa ikalawang palapag.. at doon ako nahirapan.. Iisa lang ang palikuran para sa lalaki at babae, at may dalawang naghihintay na sa unahan ko.

Naghintay ako, iniisip na lalabas na sila agad. Limang minuto, sampung minuto, lampas labinlimang minuto pa at wala pa ring lumalabas (huhu) Ah.. may dahilan naman kung bakit ako

napunta rito kahit para lang sa palikuran… Talagang ipinakita ko ang pagtitiis .. ngunit ang kunot sa noo ko ay wala na akong magawa. Hehe

Pero ang lumabas sa palikuran ay — gulat~~~ isang lalaki, haha. Gaano siya kaya napahiya, haha Bukod pa riyan, nakaupo rin ang girlfriend niya sa malapit, kaya

paulit-ulit siyang sumulyap sa mga babaeng nakapila.. kaya pala tuloy-tuloy ang tingin niya. Anyway, iniwan ko ang shopping bag ng tinapay sa bakanteng mesa.. at dali-daling pumasok sa palikuran, hehe

Malinis din ang tindahan sa ikalawang palapag, hindi ba? Dito rin ay marami ang kumakain.. Hmm~~ kapag bumalik ako, gusto ko na naman bumili, hahaha

Kung mahilig ka sa cream doughnut, subukan mo talaga ^^