Pag-enjoy sa Apat na Panahon ng Korea: Ang Pang-araw-araw na Tanawing Nagbabago Kada Panahon

Isinalin mula sa orihinal na Korean.

Isa sa mga kasiyahan ng pamumuhay sa Korea ay ang maramdaman sa buong katawan ang apat na malinaw na panahon. Cherry blossom sa tagsibol, tag-ulan at nakakapasong init sa tag-araw, kulay-kulay na mga dahon sa taglagas, at niyebe sa taglamig — bawat panahon ay nagpapakita ng ganap na ibang mundo. Pitong taon na akong nakatira sa Korea, pero hanggang ngayon ay kinikilig pa rin ako sa bawat pagpapalit ng panahon. Kahit sa parehong lugar ako maglakad, magkaibang-magkaiba ang tanawin ng tagsibol at taglamig.

Sasabihin ko nang tapatan: ang tagsibol ang pinakamagandang panahon sa Korea. Mula huling bahagi ng Marso hanggang kalagitnaan ng Abril, nababalot ng cherry blossom ang buong bansa, at ang Yunjung-ro sa Yeouido, Seokchon Lake, at ang Jinhae Gunhangje (Naval Port Festival) ay mga tanyag na lugar na dinarayo ng milyon-milyong tao taon-taon. Ang temperatura ay nasa 15 hanggang 20 degrees Celsius — talagang perpektong panahon. Pero sa tagsibol, marami ring araw na malala ang fine dust at yellow dust, kaya kailangan ang face mask at air purifier. Gayunpaman, ang sinag ng araw sa isang maaliwalas na araw ng tagsibol ay pinapalimot sa iyo ang lahat.

Sa totoo lang, ang tag-araw ang pinakamahirap na panahon sa Korea. Ang tag-ulan na nagsisimula sa huling bahagi ng Hunyo ay tumatagal ng dalawa hanggang tatlong linggo, at pagkatapos nito, naghihintay ang alinsangang lampas 35 degrees Celsius. Mataas ang humidity, kaya may mga araw na umaabot sa halos 40 degrees ang pakiramdam ng init. Pero marami ring magagandang bagay na tag-araw lang matatamasa. Ang mga beach, water park, at paglublob sa tubig ng mga bukal sa bundok ay pribilehiyo ng tag-araw, at ang saya ng isang mangkok ng malamig na patbingsu (shaved ice na may red bean) ay talagang walang kapantay.

Ang taglagas ang pinakamamahal kong panahon. Ang mga dahong unti-unting nagbabago ng kulay mula huling bahagi ng Setyembre hanggang Nobyembre ay ginagawang isang watercolor painting ang mga bundok at lansangan ng Korea. Ang mga dahon ng taglagas sa Bukhansan, Seoraksan, at Naejangsan ay hindi nakakasawa kahit taon-taon kang pumunta. Ang temperaturang 15 hanggang 25 degrees Celsius ay pinakamainam para sa mga gawain sa labas, at ang langit ay napakataas at asul kaya bagay talaga ang kasabihang ‘panahon kung kailan mataas ang langit at matataba ang mga kabayo’. Kung maglalakad ka papuntang Namsan Tower tuwing weekend ng taglagas, makikita mo ang buong Seoul na nababalot ng pula at dilaw na mga dahon.

Malamig ang taglamig sa Korea, pero kasing-ganda rin nito. Mula Disyembre hanggang Pebrero, maraming araw na bumabagsak ang temperatura sa ilalim ng minus 10 degrees Celsius, ngunit dahil sa ondol na sistema ng pag-init sa ilalim ng sahig, laging mainit sa loob ng bahay. Ang Seoul sa araw na umuulan ng niyebe ay gumagawa ng tanawing parang engkanto, at ang mga ski slope at sledding hill ang bida ng libangan sa taglamig. Ang bungeoppang (tinapay na hugis-isda), hotteok (matamis na pancake na may palaman), at inihaw na kastanyas na kinakain sa kalye ay maliliit na saya na sa taglamig lamang madarama.

Ang pagbabago ng pagkain kada panahon ay isa ring kasiyahan sa buhay sa Korea. Sa tagsibol, naengi-doenjang-guk (sabaw ng soybean paste na may shepherd’s purse) at ssuktteok (rice cake na may mugwort); sa tag-araw, kongguksu (malamig na noodles sa sabaw ng soybean) at naengmyeon (malamig na noodles); sa taglagas, inihaw na jeoneo (gizzard shad) at hipon; sa taglamig, inihaw na kamote at eomuk-tang (sabaw ng fish cake) — lahat ay minamahal bilang pagkaing panahon. Kapag pumunta ka sa supermarket, sapat nang mapansin ang pagbabago ng seasonal fruit section para maramdaman ang paglipat ng panahon. Pakwan sa tag-araw, peras at persimmon sa taglagas, at tangerine sa taglamig ang mga hindi mawawalang prutas ng mga Koreano kada panahon.

Ang apat na panahon ng Korea ay hindi lamang pagbabago ng klima kundi isang natatanging karanasang bumabago sa kultura at pang-araw-araw na buhay nang lubusan. Nagpapalit ka ng damit, nagpapalit ng pagkain, at nagbabago ang mga libangan sa bawat panahon, kaya hindi kailanman nagiging mainip ang isang taon. Kung pupunta ka sa Korea, inirerekomenda kong maranasan mong lahat ang apat na panahon. Dahil ang damdaming ibinibigay ng bawat panahon ay hindi mo talaga malalaman kung hindi mo ito mismong mararanasan.